I Storm i september

Har vært på en liten tur til Storm gapahuk igjen. Syv gode mennesker, matauk på veien, septemberfullmånen over Fosenfjell, Blåheia på hjemturen.

Advertisements

Til farfar

Båten og båra

Kom ban og ta i hanna nu
så ska han bestefar og du
gå ned i støa førr å sjå på båra.
Han bestefar så lite vinn
å bale meir med båten sinn
så ligg der segellaus og uten åra.
Og båra ho e farleg og båra ho e god,
og båra dreg deg under og båra gjev deg ro.

Ja båten min du banet mett,
du kann vel tru vi to har slett
oss fram så mang en gong i storm og stille.
Og leia stengt og seglet flengt,
vi heim oss vann og støa fann,
og uversbåra bar seg stygt og ille.
Og båra ho e farleg og båra ho e god,
og båra dreg deg under og båra gjev deg ro.

Men sommars tid når båra blid
og kjælen smaug om kjøl og baug
då kjent han bestfar seg mjuk i sinnet.
Her kunn eg meg og mine fø
med hus og heim og båt og stø –
og båresull så várt om alt her inne.
Og båra ho e farleg og båra ho e god,
og båra dreg deg under og båra gjev deg ro.

Langt vest i hav der sol går ned,
dit får han bestefar beskjed
å segle på deinn aller siste båra.
Ho kjem vel snart når alt er klart
og båten ligg med nystellt rigg,
og kveldsol over ripe, segl og åra.
Den båra e’kje farleg, den båra ho e god.
Den båra tar deg varlig i famn, og gjev deg ro.